Πρώτη σελίδα
 
 Curriculum vitae
 Ημερολόγιο
 
 Ποιητικά
 Δοκίμια & άρθρα
 Μεταγραφές
 Συνεντεύξεις
 Τα επικαιρικά
 Ατάκτως ερριμμένα
 
 Κ.Κ. in Translation
 Εικονοστάσιον
 
 Ξενώνας
 Έριδες
 Florilegium
 
 
 Συνδεσμολόγιο
 Impressum
 Γραμματοκιβώτιο
 Αναζήτηση
 
 
 
 
 
 
 

 

 

Πρόχειρα εδέσματα
ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ






Από μόνο του, το να είναι ένα λογοτεχνικό είδος εύπεπτο, δεν συνιστά πρόβλημα. Γιατί θα 'πρεπε άλλωστε; Είδη εύπεπτα, εύληπτα, "λαϊκά", με την καλύτερη έννοια του όρου, υπήρξαν τόσα και τόσα, του αρχαίου δράματος μη εξαιρουμένου. Το ζήτημα είναι η πέψη να είναι αρκούντως θρεπτική, μάσηση και κατάποση να εφοδιάζουν τον οργανισμό με τα χρειαζούμενα, όχι απλώς να κολακεύουν για λίγο τη γλώσσα και το στομάχι.

Το αστυνομικό μυθιστόρημα δεν μου φαίνεται τέτοια περίπτωση. Αν έπρεπε καλά και σώνει να το συγκρίνω με τροφή, θα το παρομοίαζα με έδεσμα φτηνό ταχυφαγείου. Ο φαστφουντάς πνίγει τα αμφίβολα φαγώσιμα που σερβίρει, μέσα σε λαχταριστά λίπη και καρυκεύματα. Ο αστυνομικός συγγραφέας κρύβει τις άπειρες αποχρώσεις της ανθρώπινης πραγματικότητας πίσω από τα φανταχτερά του κλισέ. Οι χαρακτήρες του είναι σκιές χωρίς ατομικότητα, μορφές-καρμπόν, φιγούρες που ασφυκτιούν ζωσμένες τον κορσέ του "μυστηρίου". Ακόμη και οι πρωταγωνιστές του, όλοι αυτοί οι ποικιλώνυμοι ντετέκτιβ και επιθεωρητές, δεν μοιάζουν ποτέ ολόκληροι άνθρωποι, με σάρκα και οστά, αλλά κοινωνικοί μηχανικοί το πολύ, βγαλμένοι απ' τα εγχειρίδια ενός Λομπρόζο ή ενός Κοντ.

Γέννημα του θετικισμού και του επιστημονισμού του 19ου αιώνα, το αστυνομικό μυθιστόρημα δεν απαλλάχθηκε ποτέ στην ουσία απ' τα κουσούρια τους: την πίστη στην εργαλειακότητα του κόσμου, την ανεξέταστη εμμονή στην "μέθοδο", τη λατρεία για τα "μικρά φαιά κύτταρα" του εγκεφάλου. Είναι αλήθεια: κάποιοι από τους συγγραφείς του καιρού μας προσπάθησαν να το απαλλάξουν από την κληρονομημένη του σχηματικότητα. Ανοίχτηκαν έτσι στην Ιστορία, τη φιλοσοφία, την πολιτική. Το αργότερο από τον Έκο όμως, το ξέρουμε: Μάταιος κόπος. Άμα αναποδογυρίσεις το τετράγωνο, παίρνεις τετράγωνο πάλι.

Αινίγματα, ακροστιχίδες, γρίφοι, σταυρόλεξα, αστυνομικά μυθιστορήματα… Κάθε εποχή έχει τα πρόχειρα λογοτεχνικά της εδέσματα. Όλοι μας τα δοκιμάζουμε κάποτε, στα όρθια και στα βιαστικά. Ξεγελάμε έτσι την πείνα μας. Αλλά στο καθημερινό τραπέζι;


Πρώτη δημοσίευση:
εφ. Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Σάββατο, 27 Ιουνίου 2009

[ Απάντηση στο ερώτημα "Aν το αστυνομικό
μυθιστόρημα αποτελεί εύπεπτη τροφή". ]











[ 27. 6. 2009 ]


Content Management Powered by UTF-8 CuteNews

© Κώστας Κουτσουρέλης