Πρώτη σελίδα
 
 Curriculum vitae
 Ημερολόγιο
 
 Ποιητικά
 Δοκίμια & άρθρα
 Μεταγραφές
 Συνεντεύξεις
 Τα επικαιρικά
 Ατάκτως ερριμμένα
 
 Κ.Κ. in Translation
 Εικονοστάσιον
 
 Ξενώνας
 Έριδες
 Florilegium
 
 
 Συνδεσμολόγιο
 Impressum
 Γραμματοκιβώτιο
 Αναζήτηση
 
 
 
 
 
 
 

 

 

"...εκεί ψηλά στα επουράνια δάση"
ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΡΟΥΜΕΛΙΩΤΑΚΗ
ΚΑΙ ΕΝΑ ΤΟΥ ΓΚΕΟΡΓΚ ΤΡΑΚΛ


* * *


Χρίστος Ρουμελιωτάκης


ΓΚΕΟΡΓΚ ΤΡΑΚΛ

1887-1914


13+14 ΧΡΟΝΙΑ έζησε ο Γκέοργκ Τρακλ,
τα πρώτα ανήκανε στον δέκατο ένατο
και τα υπόλοιπα στον εικοστό αιώνα.

Τραυματιοφορέας, πρόλαβε να δει τη μάχη του Γκροτέκ,
προσπάθησε ν' αυτοκτονήσει αυτοπυροβολούμενος,
πέθανε στο ψυχιατρικό νοσοκομείο του στρατού.

Τον γνώρισα πολύ αργότερα ―
κάτω από τα μάτια του είχε μαύρο φως.

Έλεγε, οι νύμφες εγκατέλειψαν τα χρυσαφένια δάση
στα δάση μόνο οι λέξεις κατοικούνε.

Έλεγε, οι ποιητές κι όταν αυτοπυροβολούνται αστοχούνε
και βρίσκουν καταφύγιο στις άδειες λέξεις.

Κι όλο θυμότανε την ποθεινή πατρίδα του
εκεί ψηλά στα επουράνια δάση.


8. III. 2007

* * *


Γκέοργκ Τρακλ


GRODEK


ΤΟ ΒΡΑΔΥ αντηχούν στου φθινοπώρου τα δάση κλαγγές
από όπλα θανάτου, στις γαλάζιες τις λίμνες,
στις χρυσές πεδιάδες, ο ήλιος επάνω τους
κυλάει σκοτεινός· σφίγγει η νύχτα στον κόλπο της
μαχητές που πεθαίνουν, τον άγριο θρήνο
των σπασμένων χειλιών τους.
Νέφος κόκκινο αμίλητο βρέχει το χώμα
το χυμένο το αίμα, φεγγάρι ψυχρό ―
μέσα του οικεί ένας οργίλος Θεός·
όλοι οι δρόμοι εκβάλλουν στο μελάνι της σήψης.
Κάτω απ' της νύχτας τα χρυσά κλαδιά και τ' αστέρια
της νοσοκόμας ο ίσκιος σαλεύει σ' ένα άλσος βουβό
χαιρετώντας πνεύματα ηρώων, κεφαλές ματωμένες·
στην καλαμιά ηχούν σιγανά του φθινοπώρου οι μαύροι αυλοί.
Ω υπερήφανο πένθος! εσείς σιδερένιοι βωμοί,
την καυτή φλόγα του πνεύματος τρέφει απόψε ένας
    πόνος βαθύς,
τ' αγέννητα εγγόνια.


1914

|| Μετάφραση: Κώστας Κουτσουρέλης ||






      Βλ. ακόμη:

      — Γκ. Τρακλ, ΧΕΙΜΩΝΙΑΤΙΚΟ ΒΡΑΔΥ
      — Γκ. Τρακλ, ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ


[ 27. 6. 2007 ]


Content Management Powered by UTF-8 CuteNews

© Κώστας Κουτσουρέλης