Πρώτη σελίδα
 
 Curriculum vitae
 Ημερολόγιο
 
 Ποιητικά
 Δοκίμια & άρθρα
 Μεταγραφές
 Συνεντεύξεις
 Τα επικαιρικά
 Ατάκτως ερριμμένα
 
 Κ.Κ. in Translation
 Εικονοστάσιον
 
 Ξενώνας
 Έριδες
 Florilegium
 
 
 Συνδεσμολόγιο
 Impressum
 Γραμματοκιβώτιο
 Αναζήτηση
 
 
 
 
 
 
 

 

 

Τραγούδι του παλιού καιρού


Μνήμη Ανδρέα Μυλωνά


    ΚΟΠΗΚΕ η μέρα. Του χειμώνα η πάχνη
    έξω πυκνώνει, νυσταλέος καπνός.
    Παραμονεύει του καιρού η αράχνη.
    Γλιστράει στα τζάμια πιο βαρύ το φως.

    Στάθηκε η ανάσα, το αργό οξυγόνο
    στάζει στης φλέβας τα λιμναία νερά.
    Το σώμα αφήνεται στον τέλειο πόνο,
    το βλέμμα βλέπει τελευταία φορά.

    Ρίγησε ο αέρας. Ο κήπος σφύζει,
    των δέντρων λύγισε η παλιά σιγή.
    Γυμνό ένα απόβραδο χάδι ποτίζει
    σκοτάδι τα έπιπλα, σκουριά τη γη.

    Νύχτωσε ο κόσμος. Μαύρη ανεμώνη
    κρύβει των άστρων τον αρχαίο τροχό.
    Κάποιος ξεκίνησε στο φρέσκο χιόνι
    με βήμα ασάλευτο, χωρίς ηχώ.






     





      Κ. Κουτσουρέλης, De arte amandi,
     Εκδόσεις Νεφέλη, Αθήνα 2004


      Βλ. ακόμη:

     — [ Άσε με κι εσύ λοιπόν... ]
     — [ Ο Λέανδρος είδε στα νερά βαθύ... ]
     — [ Πώς το 'πε αλήθεια ο ραββί... ]
     — [ Ώς κι η νύχτα σού μοιάζει... ]

     — Αντινομίες
     — Σίσυφος | Ημικρανία | Εωθινό



[ 12. 3. 2007 ]


Content Management Powered by UTF-8 CuteNews

© Κώστας Κουτσουρέλης